سومین نمونه سخنرانی مراسم درگذشت

نمونه (۳) سخنرانی برای مراسم عزاداری و سوگواری

سومین نمونه سخنرانی مراسم درگذشت – ای خواهــران و بــرادران، آه کــه در هــر ســن و هــر حالــت کــه مــرگ بــه ســر وقت مــا می آیــد، مــا را غفلــت می گیــرد و بافکــر و اندیشــه هایی کــه گویــی عمــری دراز در پیــش داریــم. درحالی کــه حیــات بــرای آن بــه مــا داده شــده اســت کــه خــود را آمــاده ی ممــات کنیــم. همــه را بــه فراموشــی تــام و تمــام از اجــل می گذرانیــم و چنــان عمــل می کنیــم کــه گویــا مردنــی در کار نیســت.

همــواره خــود را بــه اقســام لذایــذ دنیــوی خــوش می گذرانیــم تــا ناگــه مــرگ جریــان ایــن شــادی های بی معنــی را متوقــف ســازد. یکــی بــه گمــان خــود عاقــل و در پیشــگاه خداونــد دانــا اســت کــه همــه قســم تشــویش بــه خــود راه می دهــد تــا اموالــی فراهــم کنــد کــه مــرگ از دســت او می گیــرد، آن دیگــری غــرق دریــای جاه طلبــی شــده و از اجــل غافــل می شــود.

با آنکــه همه چیــز بایــد مــا را آگاه کنــد، همه چیــز مــا را مشــغول می ســازد. نــوع بشــر را در پیــش چشــم خــود می بینیــم کــه یکســره از دنیــا می رونــد، از زمانــی کــه متولــد می شــویم صدهــا دنیــای تــازه می بینیــم کــه بــر روی ویرانــه ی دنیایــی کــه مــا در آن زاده ایــم بنــا می شــود، خویشــان نزدیــک مــا و دوســتان عزیــز مــا همــه مرحــوم می شــوند و همــه بــه عالــم جاویــد می شــتابند و خــود مــا را ســیل روزگار همــواره به جانــب آن گــرداب می کشــاند و هیــچ متوجــه نیســتیم.

جوانــی و شــادابی و بنیــه ی قــوی جــز مایــه ی فریــب چیــزی نیســت، مــا را از مــرگ دور نمی کنــد امــا رســیدن اجــل را غیــر مترقــب تــر و مخوف تــر می ســازد، روز مــا را تیــره می کنــد و گل هایــی را کــه بامــداد شــکفته دیدیــم شــامگاه لگدمــال می نماید.

واویلا کــه پیــری و ناتوانــی هــم مــا را آمــاده ی مــردن نمی کنــد. آن بیمــار را ببیــن کــه مــرگ در آغــوش اوســت و بــاز تــا مختصــر فرجــه ای می یابــد، امیــدوار می شــود که از اجــل رهایــی خواهــد یافــت یــا لااقــل روزگاری دراز آن را عقــب خواهــد انداخــت. آن پیــر را ببینیــد کــه زیــر بــار عمــر دراز درمانــده و می بینــد کــه هیــچ کاری از او ســاخته نیســت و بــاز پیــری اشــخاص دیگــر را بــه یــاد مــی آورد و خــود را امیــدوار می ســازد و پیرتــر از خــود را بــه نظــر می گیــرد و بــه وصــول بــه آن پیــری خــود را دل خــوش می کنــد و می مانــد و ســرانجام از زندگانــی درمانــده می شــود و بــاز دل بــه مــرگ نمی دهــد.

همــواره رو بــه پایــان عمــر می رویــم و نمی توانیــم آن را نزدیــک ببینیــم و عــذر مــا ایــن اســت کــه فکــر مــرگ افســردگی و دهشــت مــی آورد و مایــه ی تســلی بایــد پیــدا کــرد. می گوینــد زندگانــی کــه خــود ایــن محنــت دارد اگــر آن را بــه فکــر مــرگ هــم تلــخ کنیــم، دیگــر چــه لذتــی از آن حاصــل اســت و اگــر شــخص ایــن اندیشــه را بــه خــود راه دهــد دیگــر چــه شــوقی بــرای کار و فکــر زندگــی و بهــره یافتــن از لذایــذ باقــی خواهــد مانــد و اگــر همــه بــه ایــن فکــر باشــند،

امــور دنیــا مختــل می شــود، ایــن اســت کــه هــر وقــت هــم از مــرگ یــاد کننــد، اتفاقــی و سرســری اســت و فــوراً مشــغولیاتی می جوینــد کــه از ایــن فکــر مزاحــم رهایــی یابنــد.

بزرگــواران، متوجــه باشــید کــه از مــرگ نبایــد ترســید، از غفلــت بایــد تــرس داشــت. تــرس از مــرگ مــا را از مــرگ بازنمــی دارد، پــس چــرا بترســیم؟ از چیــزی بایــد ترســید کــه اگــر همــواره ترســش را داشــته باشــیم گرفتــارش نمی شــویم.

پــس ای عزیــزی کــه ایــن ســخن را می شــنوی، ببینیــد در چــه اشــتباهی هســتی کــه معکــوس کار می کنیــد. از مــرگ کــه چــاره نــدارد چنــان می ترســی کــه جرئــت نــداری فکــرش راه بــه خــود راه بدهــی امــا از غفلــت نمی ترســی و چنــان خطــر بــزرگ را بــا ایــن بی باکــی ازنظــر دور مــی داری و فرامــوش می کنیــد.

اگــر ایــن تعلیــم بــه ایــن مهمــی را اهمــال کنیــد، اگــر از ایــن بدبختــی جلوگیــری نکنیــد، عدالــت خداونــد در هنگامی کــه روح تــو در ظلمــت اســت و خــواب غفلــت تــو را ربــوده و خــود را در امنیــت می دانــی و در گناهــکاری و فراموشــی خــدا آســوده و آرام خفته ایــد، در آن وقــت مــرگ می شــتابد و دیگــر مجــال توســل بــه رحمــت و رأفــت الهــی هــم نمی یابیــد. آیــا شــرمناک نیســت کــه از مــرگ غافــل باشــیم درحالی کــه صلاح مــا در ایــن اســت کــه آن را پیش بینــی کنیــم.

خواهــران و بــرادران قبــل از موعــود آمــاده شــویم و اندکــی در ایــن مســئله تأمل کنیــم.

شــخص مؤمــن بایــد زندگــی را گــذرگاه کوتاهــی بــرای وصــول بــه حیــات بدانــد و مفاســد ایــن زندگــی را بــا شــکیبایی تحمــل کنــد و باکمــال اشــتیاق آرزومنــد وصــول بــه لذایــذ زندگانــی آینــده باشــد.

شــخص مؤمــن همــواره دعــا می کنــد کــه از ایــن زنــدان قیدوبنــد تــن رهایــی یابــد و به حــق واصــل شــود.

سومین نمونه سخنرانی مراسم درگذشت – هرکــس کــه چنــان ایمــان داشــته باشــد همیــن آرزو را دارد و تــرس از مــرگ لایــق کســی اســت کــه خــدا را دوســت نــدارد و طالــب وصــول به حق نیســت و اجــل همانا موعــد بــرآورده شــدن آمــال ماســت و دل بســتگی بــه دنیــا شایســته ی کســی اســت کــه بــه آخــرت امیــدی نــدارد و اگــر زندگانــی دنیــا جاویــد هــم می بــود بــاز شــخص مؤمــن می بایســت حیــات عقبــی را برتــری دهــد چــون در آنجــا امیــد وصــول به حــق اســت و اولیــای حــق همــه ایــن حالــت را داشــته و باکمــال بی صبــری مشــتاق و آرزومنــد مــرگ بوده انــد.

خواهــران و بــرادران، کســانی کــه حیــات دنیــا را خواهان انــد و دل بســتگی خــود را بــه زندگــی از ایــن راه می خواهنــد. بــرای آن هــا دو جــواب اســت:

نخســت اینکــه مایــه ی تأســف اســت کــه میــان احــوال و راه و روش آن هــا بــا معصومیــن و پیامبــران تفــاوت فاحــش اســت.

بایــد ماننــد آن پــاکان زندگــی کننــد تــا همچنــان امیــدوار شــوند کــه مردن شــما هم بــه ســعادت خواهــد بــود. اگــر می خواهیــد تــرس مــرگ گریبــان گیــر شــما نباشــد، مایــه ی آن را از میــان برداریــد. چنــان بــه ســر بریــد کــه اعتمــاد بــر زندگــی نکنیــد و دنیــا را بــه چیــزی نگیریــد زیــرا ایــن دنیــا کــه فریفتــه ی او هســتید نقــش بــر آب اســت و همــان گاه کــه گمــان لذایــذ از آن داریــد می گــذرد و از شــما دور می شــود. پــس نــه خــود را بفریبیــد و نــه امیــدوار باشــید کــه خــدا را بفریبیــد و گناهــکاری خــود را عــذر دل بســتگی بــه ایــن نقــش و نــگار قــرار نبایــد بدهیــد.

عجــب اســت کــه عمــر را بــد و به کاربرده ایــد و همیــن فقــره را دلیــل می گیریــد بــر اینکــه آن بایــد دراز باشــد و حال آنکــه برعکــس بایــد از زندگــی بیــزار باشــید چــون هــرروز شــما را بیشــتر بــه چنــگ در مــی آورد کــه از خــدا دور شــوید تــا ســرگرم لذایــذ بــدن و مســت چیزهــای پــوچ هســتید بــرای مــردن آمــاده نخواهیــد شــد و بــه انتظــار کفــاره ی گناهــان کــه معلــوم نیســت کــی خواهیــد کــرد طالــب زندگانــی خواهیــد بــود.

پــس بیاییــد و راه را برگردانیــد به جــای آنکــه آمادگــی مــرگ را تابــع دل بســتگی بــه حیــات کرده ایــد، علاقــه ی زندگــی را تابــع اشــتیاق بــه مــرگ کنیــد و بــه یــاد بیاوریــد کــه نعمت هــای حقیقــی کــه ممکــن اســت مــا بــه آن برســیم پــس از زندگــی ایــن دنیــا دســت می دهــد و بایــد به ســوی آن بشــتابیم و نــالان و مســتمند باشــیم از اینکــه گرفتــار غــرور و هــوای نفــس دنیــوی هســتیم و بهتریــن وســیله بــرای شایســته ی ســعادت حیــات اخــروی شــدن ایــن اســت کــه آنچــه مــا را بــه دنیــا ســرگرم می کنــد یکســره ناچیــز بشــماریم و دســت از آن بشــوییم.

دوم این کــه متوجــه شــدید کــه در جبــران گناهانــی کــه در نظــر داریــد تاکنــون چقــدر کوتاهــی کرده ایــد، چنــد بارشــده اســت کــه گرفتــار شــداید مــرگ بوده ایــد و از خداونــد مهلــت خواســته اید کــه در آینــده جبــران گذشــته را بکنیــد؟ مهلــت داده شــد و زمــان یافتیــد کــه توبــه کنیــد و بــر گمراهــی و ســتمکاری گذشــته زاری نماییــد امــا ایــن زمــان را بــه چــه مصــرف رســانیدید؟ زنجیرهایــی کــه بــه آن بســته بودیــد نگسلانیدید، ســهل اســت قوی تــر کردیــد. هــرروز کــه بر شــما گذشــت کاری نکردیــد جــز اینکــه عــادات آلــوده بــه گنــاه خــود را اســتوارتر ســاختید و دل خــود را ســیاه تر و عمــر و مــزاج و نعمت هــای خــدا را تبــاه نمودیــد. مختصــر هــرروز وام خــود را بیــش کردیــد چنان کــه امــروز از ادای آن عاجزیــد و حــال مفلسلان را داریــد. ای مومئنان، در اینجا انصاف و وجدان شما را حَکَم قرار می دهیم و داور دیگر نمی طلبیــم.

آیــا اکنــون بیش از پیــش آمــاده هســتید کــه بــه پیشــگاه عــدل الهــی درآییــد؟ اگــر هســتید موقــع را مغتنــم بشــمارید و بــرای اینکــه مبــادا تغییــر حــال بدهیــد از خــدا بخواهیــد کــه دربــاره ی شــما تفضــل کنــد و زودتــر شــما را از دســت ســتمکاری و گناهــکاری شــما برهانــد و اگــر آمــاده نیســتید آخــر از ایــن تجربــه عبــرت بگیریــد و متذکــر شــوید کــه هــر چــه از خــدا عمــر می خواهیــد مجــال جبــران آن را نمی طلبیــد بلکــه مداومــت در گناهــکاری را می خواهیــد و اذعــان کنیــد کــه اگــر از مــرگ دوری می جوییــد بــرای حــب شــهوات اســت نــه بــرای افزایــش باقیــات و صالحــات.

اگــر این قــدر دل نداریــد کــه مقصــدی را کــه ایمــان مقتضــی اســت بطلبیــد لااقــل از ضعــف نفــس خــود شــرمنده و دل تنــگ شــوید و اقــرار کنیــد کــه حــس تکالیفــی را کــه دیــن بــرای شــما معیــن کــرده اســت نداریــد و بدانیــد کــه هر انــدازه از رفتــن از ایــن دنیــا بیمناک تــر باشــید بیشــتر در صلاح شــما خواهــد بــود کــه زود از ایــن زندگــی رهایــی یابیــد و هــر چــه آن را دوســت تر بداریــد زیانــش بــرای شــما بیشــتر خواهــد بــود.

سومین نمونه سخنرانی مراسم درگذشت – ایــن نجات دهنــده ی مهربــان کــه پــس از آن کــه زندگــی بــه مــا آموختــی، تعلیــم مــردن را هــم از مــا دریــغ نکــردی، تــو را قســم می دهیــم کــه ایــن را هــم بــه مــا بیامــوز کــه بتوانیــم تحمــل تلخــی مــرگ را بــا شــکیبایی بنماییــم و ایــن درد هولنــاک را کــه نــوع بشــر از آن گریــز نــدارد. بــر مــا چنــان آســان کــن کــه بتوانیــم بــه شــادی از جــان بگذریــم و بــه ارادت آن را تســلیم جانــان کنیــم. ای خــدای مهربــان زنــده باشــیم یــا مــرده باشــیم از توییــم، زنــده باشــیم آه کــه بیــم آن داریــم کــه یــک دم دیگــر از تــو نباشــیم امــا در مــردن یقیــن داریــم کــه جاویــدان از تــو خواهیــم بــود.

الهــی تــا دم بازپســین مــا نفســی از مهــر تــو باشــد و فضــل تــو شــامل حــال مــا شــود. آمیــن.

سومین نمونه سخنرانی مراسم درگذشت

سومین نمونه سخنرانی مراسم درگذشت

جهت دریافت نسخه چاپی کتاب سخنرانی ویژه مراسم لطفاً بر روی تصویر کلیک نمایید.

برای دریافت نسخه الکترونیکی کتاب سخنرانی ویژه مراسم لطفاً بر روی لینک زیر کلیک نمایید.

جهت دریافت نسخه الکترونیکی

اشتراک این صفحه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *