مراسم دریافت جایزه _ مراسم فارغ التحصیلی

مراسم دریافت جایزه _ مراسم فارغ التحصیلی

مراسم دریافت جایزه _ مراسم فارغ التحصیلی

مراسم دریافت جایزه، نشان و تقدیر کردن

مراسم دریافت جایزه _ مراسم فارغ التحصیلی – همــه ی مــا بــرای کاری کــه به خوبــی انجــام داده ایــم ســزاوار تشــکر و تأییــد هســتیم. نجــات یــک فــرد، جلوگیــری از هــدر رفتــن پــول شــرکت، صرفه جویــی در وقــت مشــتریان. همــه ی ایــن کارهــا ســزاوار تشــکر و قدردانــی عمومــی اســت. ابــراز قدردانــی نشــانه ی بزرگــواری اســت. اگــر بــه شــما نشــانی، جایــزه ای یــا پاداشــی داده انــد، در مراســم اعطــای آن بایــد نطقــی ایــراد کنیــد.

ســخنرانی تان را ســاده و مبتنــی بــر واقعیــت نگه داریــد. اگــر بایــد جایــزه را بــه فــردی بدهیــد کــه هرگــز او را ندیده ایــد، ایــن موضــوع حتــی اهمیــت بیشــتری دارد. بــا دوســتان، خانواده یــا همــکاران آن فــرد صحبــت کنیــد تــا اطلاعاتــی بــه دســت بیاوریــد کــه نشــان بدهــد چــرا ایــن فــرد شایســته ای جایــزه گرفتــن اســت. ایــن اطلاعــات را بــه مخاطبــان بدهیــد و از منابــع اطلاعاتی تــان تشــکر و قدردانــی کنیــد.

وقتــی متــن ســخنرانی را بــرای جایــزه دادن آمــاده می کنیــد، می توانیــد از ایــن ســؤالات اســتفاده کنیــد:

» آیا می توانم در تعریف و تمجیدم بلندنظر باشم؟

» آیــا می توانــم از حکایــات واقعــی از زندگــی فــرد بــرای شــخصی ســاختن ســخنرانی ام اســتفاده کنــم؟

» آیــا می توانــم دلایــل خاصــی ارائــه کنــم کــه چــرا ایــن فــرد شایســته ی گرفتــن ایــن پاداش اســت؟

» آیــا می توانــم مشــخص کنــم وجــود ایــن فــرد چــه تأثیــری در حــال دیگــران داشــته است؟

» آیا سخنرانی من صادقانه و صمیمانه است؟ » آیا سخنرانی من زمینه ای الهام بخش دارد؟

شش قاعــده اصلــی کــه در هنــگام ســخنرانی در مراســم پذیرفتــن نشــان یــا تقدیرنامــه بایــد رعایــت کــرد:

۱. مراتب احترام خود را برای سازمانی که متولی امر است، ابراز نمایید.

بــا ســتودن کســانی کــه بانــی کار بوده انــد، قــدر آن هــا را بــالا می بریــد مخاطبــان را خوشــنود می ســازید، درحالی کــه بــا نبــردن نــام خــود تواضــع نشــان می دهیــد.

۲. دیگران را هم در اعتبار خود شریک سازید.

هــر کاری کــرده باشــید، بــردن جایــزه یــا پــاداش و ماننــد آن، بــدون تشــویق و کمــک و همــکاری یــا الهام بخشــی دیگــران ممکــن نبــوده اســت. ابــراز قدردانــی و حق شناســی از آن هــا مجلــس را گــرم می کنــد و نشــان می دهــد کــه ازخودگذشــته و حق شــناس هســتید.

نمونه سخنرانی دریافت جایزه

مراسم دریافت جایزه _ مراسم فارغ التحصیلی – مراســمی برگزارشــده اســت تــا بــه آمــوزگاری کــه آمــوزگار ســال شــهری بــزرگ شناخته شده است، ادای احترام شود.

اینــک نطــق او در ایــن مراســم: راســتش را بخواهیــد، ایــن جایــزه را شــاگردانم نصیــب مــن کرده انــد. موضــوع را بــا شــاگردان خــود در میــان گذاشــتم و بــه آن هــا گفتــم ســؤالی دارم. پرســیدند چــه ســؤالی دارم؟ گفتــم: «یکــی از پرســش ها ایــن اســت کــه چــه چیــزی باعــث شــده اســت تــا معلمــی شــاخص بشــوم؟» نمی دانــم کــه معلمــی شــاخص هســتم یــا خیــر. حتــی اگــر کوشــیده باشــم کــه باشــم.

یکــی از دانــش آمــوزان گفــت: «اگــر ایــن جایــزه بــرای مــا بــود، بــاز هــم مشــکلی داشــتید؟» گفتــم: «نــه» گفتنــد: «پــس ایــن جایــزه را بــرای مــا بگیریــد.»

بنابرایــن از شــاگردانم تشــکر مــی کنــم کــه بــه مــن کمــک کردنــد و بــا مــن کار کردند تــا مشــکلات خــود را حــل کنیــم. متشــکرم کــه کمــک کردیــد تــا معلــم نمونــه ی ســال شــوم.

۳. فروتن باشید.

فروتنی بر وقارتان می افزاید.

۴. گوشه ای از جوهر واقعی خود را نشان دهید.

اگر به شوخ طبعی و بذله گویی شهره هستید، آن را بنمایانید.

۵. زیاد صحبت نکنید.

ســخن را تــا جایــی کــه فضــای مجلــس اجــازه می دهــد، کوتــاه کنیــد و بیــش از آنچــه لازم باشــد نگوییــد. ســخن را جایــی قطــع کنیــد کــه مجلــس مشــتاق ادامــه ی حرف هایتــان باشــد، نــه این کــه ســرها را پاییــن بیندازیــد و بــه کــف اتــاق یــا ســالن خیــره شــوند.

نمونه سخنرانی تقدیر کردن

آقــای محبــی فــردی انسان دوســت و خیــر اســت کــه دارای ســن بــالا نیــز اســت و یکــی از بنیان گــذاران مرکــز خیریــه دارالشــفا هســت کــه به افتخــار او مراســمی قدردانــی ترتیــب داده شــده اســت. چنــد نفــر پشــت تریبــون می رونــد و خدمــات انســان دوســتانه ی او را ســتایش می کننــد؛ و پــس ازآن آقــای محبــی بــه ادای چنــد کلیــه ی دل نشــین اکتفــا می کنــد: چــه خــوب شــد کــه هنــوز زنــده ام و آنچــه را گفتیــد بــا گــوش خــود شــنیدم. از حضــور در جمــع شــما خوشــحالم. فکــر می کنــم آنچــه گفتنــی بــود، گفتــم.

شــاید ادای ایــن چنــد کلمــه در پایــان برنامــه ای طولانــی مناســب باشــد، امــا اگــر مخاطبــان جوانانــی باشــند و شــما خواســته باشــید بــه آن هــا توصیــه کنیــد کــه فصلــی نــو در زندگــی خویــش آغــاز کننــد، دیگــر چنــد کلمــه کافــی نخواهــد بــود، مثلاً مراســم فارغ التحصیلــی نطقــی طولانی تــر و پر محتواتــر را می طلبــد کــه بــاری از هدایــت نیــز داشــته باشــد.

۶. توضیــح بدهیــد ایــن جایــزه چقــدر برایتــان مهــم اســت و چــرا و ارزش هــای مثبتی را که در جایزه می بینید، توضیح دهید.

مراسم جشن فارغ التحصیلی

مراسم دریافت جایزه _ مراسم فارغ التحصیلی – در جشــن فارغ التحصیلــی کار ســخنران تــا حــدودی زیــادی راحــت اســت. چــون مخاطــب تــا حــدی تضمین شــده روحیــه ی خوبــی دارد. والدیــن دیگــر نگــران پرداخــت شــهریه نیســتند. فارغ التحصیــان هنــوز تــا شــروع بازپرداخــت وام هایشــان وقــت دارنــد؛ اســتادان نیــز خوشــحال هســتند کــه کارشــان را به خوبی انجــام داده انــد. همــه در لبــاس فارغ التحصیلــی خــوب بــه نظــر می رســند.

کســی کــه در هــر نــوع گردهمایــی تحصیلــی ســخن می رانــد، به ویــژه در برابــر جمعــی کــه فارغ التحصیــل می شــوند. می توانــد ســخن خــود را این طــور شــروع کنــد. «چنــد ســال پیــش فکــر می کــردم کــه همه چیــز را می دانســتم ولــی حــالا می دانــم هیچــی نمی دانــم؛ تعلیــم و تربیــت، کشــف تدریجــی نادانــی خویــش اســت.»

وانمــود نکنیــد کــه عالــم دهــر هســتید و همه چیــز را می دانیــد. از همــه مهم تــر، فضــای مراســم و شــرکت کنندگان را بســتایید، خــواه اســتادان، دانشــجویان، دوســتان و خــواه اعضــای خانواده هــا باشــند.

احساســات خــوب مخاطبــان حاضــر را خــراب نکنیــد؛ مطالب خود را کوتــاه دارید. مؤثرتریــن ســخنرانی ها ده الــی پانــزده دقیقــه طــول می کشــند. پس ازایــن مــدت مخاطــب کم کــم بی قــرار می شــود. اجــازه ندهیــد ایــن مطلــب در مــورد ســخنرانی شــما اتفــاق بیفتــد.

به یادماندنــی باشــید. بــه یــاد داشــته باشــید کــه می خواهیــد بــه خاطــر ســپردن و نقل قــول ســخنرانی تان آســان باشــد.

موضوعاتی برای سخنرانی جشن فارغ التحصیلی

موضوعات سخنرانی خوب

موضوعات شغلی

موضوعات اجتماعی

موضوعات مدنی

موضوعات و سؤالات اقتصادی

رویاهای فارغ التحصیلان

موضوعات سخنرانی بد

جنگ هسته ای

حوادث غیرمترقبه

موضوعات سیاسی و مذهبی

نقایص ایمنی خودرو

بازارکار بد برای فارغ التحصیلان

عمل جراحی یا مسائل شخصی

نمونه سخنرانی در مراسم جشن فارغ التحصیلی دانش آموزان دبیرستان

مراسم دریافت جایزه _ مراسم فارغ التحصیلی

از جنــاب آقــای/ ســرکار خانــم ایران دوســت بــه خاطــر ســخنان محبت آمیزشــان در معرفــی مــن سپاســگزارم.

فارغ التحصیــان، دبیــران، پــدران، مــادران، دوســتان و مهمانــان محتــرم، از همــه ی شــما متشــکرم کــه بــه مــن اجــازه ی ســخن گفتــن داده ایــد. دعــوت از مــن بــرای ســخنرانی در ایــن مراســم باشــکوه، موجــب خوشــحالی مــن اســت، زیــرا مــن هــم وارد جمــع شــما شــده ام. امــروز بــه احتــرام شــما فارغ التحصیــان دبیرســتان نخبــگان ایرانیــان در اینجــا گرد آمده ایــم. شــما امیــد مــا و آینــده ی مــا هســتید.

امــروز در مســیر زندگــی خویــش گام مهــم دیگــری برداشــته اید؛ و اکنــون بــه ســن و ســالی رســیده اید کــه بــه دنیــای پر رمــزو راز اجتمــاع پــای می گذاریــد همــه ی مــا کــه امــروز اینجــا هســتیم، پــدران و مــادران شــما، دبیــران شــما و دوســتان و همســایگان شــما بــه وجــود شــما افتخــار می کننــد. شــما نســلی هســتید کــه آینــده را در اختیارداریــد. پــس از تــرک ایــن مدرســه ی کم نظیــر کــه چیزهــای بســیار بــه شــما آموختــه اســت، آرزوی رســاندن ایــن ملــت بــه قله هــای بلنــد پیشــرفت را در ســر خواهیــد داشــت.

از امــروز، زمــام کارهــا را بــه دســت شــما می ســپاریم تــا جهــان را رهبــری کنیــد، امــا بدانیــد کــه مســئولیت حفــظ امنیــت و آینــده ی ایــن ســرزمین و مــردم آن نیــز بــر دوش شــما گذاشــته می شــود. ایــن بــار، بــر دوش ضعیفــان، ســنگین اســت. شــما بایــد شــجاع و بی بــاک باشــید. بایــد هــم بــار دشــواری ها را بکشــید و هــم میــوه ی کامیابــی را بچینیــد. از کشــیدن بــار مســئولیت شــانه خالــی نکنیــد، زیــرا ملــت مــا بــه تک تــک شــما وابســته اســت.

شــما بــا چالش هایــی روبــه رو خواهیــد شــد. بزرگ تریــن چالــش، خودشناســی اســت تــا بتوانیــد بــا خویشــتن خویــش زندگــی کنیــد. اگــر چنیــن کنیــد، بــه ثروتــی بــزرگ از عشــق و دوســتی و آرامــش فکــری دســت خواهیــد یافــت.

فرزنــدان عزیــزم، در هــرروز زندگــی در شناســایی خــود بکوشــید تــا جایــی کــه بتوانیــد بگوییــد: «خوشــوقتم از این کــه من منــم. زندگــی بــا خــود را دوســت دارم.» قــول می دهــم کــه در مســیر زندگــی آینــده، بــه هــر کاری مشــغول باشــید، گنجینــه ای بزرگ تــر از ایمــان، امیــد و اعتمــاد بــه خــود نخواهیــد یافــت. هــر کاری کــه می کنیــد، آن کار را بــه بهتریــن وجــه ممکــن انجــام دهیــد. «بــا همــه ی وجــود کارکنیــد.»

هدف هایــی بــزرگ برگزینیــد و آن هــا را بــا شــور و شــادی و نشــاط دنبــال کنیــد. اگــر اشــتباه کردیــد، بــه خــود آییــد و ببینیــد کــه چــرا اشــتباه کرده ایــد. از اشــتباه خــود درس عبــرت بگیریــد. ایــن را هــم بدانیــد کــه اشــتباه نابخشــودنی آن اســت کــه تکــرار شــود. چالش هــای هراس انگیــز آن هایــی هســتند کــه از رویارویــی بــا آن هــا شــانه خالــی می کنیــم.

چالــش فرصتــی اســت کــه لبــاس مبــدل پوشــیده اســت. در هــر چالشــی فرصتــی پیــش می آیــد کــه گامــی بــه جلــو برداریــم. هــر چالشــی کــه بــا آن روبــه رو شــوید و پیــروز بیــرون آییــد، بــر اعتماد به نفــس شــما می افزایــد. از هــر مانعــی کــه بگذریــد، گامــی به ســوی فتــح قلــه ی کامیابــی برداشــته اید؛ و در جریــان صعــود برگردیــد و دســت پشت ســری را بگیریــد تا او هــم صعــود کنــد. پایه هــای اخلاق و حســن تفاهــم خــود را چنــان تقویــت کنیــد کــه در سراســر وجــود شــما بدرخشــند. بــرای آشــتی بــا دیگــران اول بایــد بــا خــود آشــتی کنید.

ازاینجا کــه بیــرون رفتیــد، در عمــق وجــود خویــش غــور کنیــد و روح اســیر درون خــود را آزاد ســازید. ایــن روح ظرفــی نیســت کــه بایــد پر شــود، بلکه آتشــی خاموش اســت کــه بایــد روشــن گــردد.

خــود را بــا دیگــران مقایســه نکنیــد. شــما منحصربه فــرد هســتید؛ و آنچــه بــا ایــن یگانگــی خــود می کنیــد، مســیر زندگــی روزهــای آینــده ی شــما را رقــم می زنــد. پــس بــا فروتنــی و اعتماد به نفــس زندگــی کنیــد. پیوســته بــه جلــو گام برداریــد و در هــر گام همــه ی نیــروی خــود را به کارگیریــد.

هرکــدام شــما در فضــای منحصر به فــرد خویــش رشــد خواهیــد کــرد. هرکــدام شــما رؤیــای خــاص خــود را در ســر خواهیــد داشــت؛ و هرکــدام بــازی خــود را خواهیــد بــرد.

امــا همیشــه در هــر کاری کــه می کنیــد، از خودتــان بپرســید: «آیــا مــن، خــود بهتریــن دوســت خویــش هســتم؟» اگــر پاســختان مثبــت باشــد، بــه گنجــی بی پایــان دســت یافته ایــد.

خــواه دانشــگاه برویــد و خــواه دســت به کاری دیگــر بزنیــد، کنجــکاوی فکــری و ذهنــی خــود را حفــظ کنیــد. تــا می توانیــد خــود را، هــم نوعــان خــود و کائنــات را بشناســید. بزرگــی می گویــد: «بزرگ تریــن لذت هــا، لــذت خلاقیــت اســت.»

آموختــن، تمریــن خلاقیــت و غــذای روح و ذهــن اســت. اگــر در جریــان آموختــن، در جســت وجوی خــرد و حقیقــت باشــید، عــزت و احتــرام خواهیــد یافــت. حقیقــت رهایــی از ننــگ و نادانــی اســت. در هــر مــوردی، به ویــژه در بــذل شــادی خــود بــه دیگــران دســت و دل باز باشــید. بــا ایــن دنیایــی کــه گاه خشــن و آلــوده بــه فرومایگــی اســت، بــا شــادی و شــعف روبــه رو شــوید. یــأس و تباهــی را از خــود دور کنیــد. فکــر و روح خــود ر از پلیدی هــا بیالاییــد. در هــر کاری، نامــی نیــک از خــود بــه یــادگار بگذاریــد. فرامــوش نکنیــد کــه شــما همانیــد کــه هســتید، نــه کــم و نــه زیــاد… امــا منحصربه فردیــد.

پــس خــود را بشناســید و کارهایــی بکنیــد کــه توانایــی انجــام آن راداریــد. بــرده ی آز یــا قدرت طلبــی نشــوید. فکــر خــود را بلنــد و آرمان هایتــان را نیرومنــد نگه داریــد. گاه، در ســال های آینــده، بــه ایــن روز فکــر کنیــد. آیــا ایــن همــان روزی بــود کــه تصمیــم گرفتیــد تــا خــود را بشناســید، درراه صداقــت و شــرافت گام برداریــد تــا بتوانیــد بهتریــن دوســت خــود باشــید؟

فارغ التحصیــان عزیــز، مراســم امــروز بــرای بزرگداشــت آغــاز یــک دوران اســت، نــه پایــان دورانــی دیگــر. از امــروز مرحلــه ای جدیــد در زندگی تــان آغــاز می شــود. این کــه راه پیــش روی خــود را بی هــدف بپیماییــد یــا با هــدف، تعییــن خواهــد کــرد کــه در پایــان راه، دســتتان پــر خواهــد بــود یــا خالــی.

اگــر در گام اول بــا خودتــان صــادق باشــید، منزلتــی بــالا خواهیــد یافــت. کســی کــه بــا خــود صــادق باشــد، بــا دیگــران هــم صــادق خواهــد بــود.

وقتــی پــای حقیقــت بــه میــان می آیــد، نمی تــوان مصالحــه کــرد. هیچ وقــت فســاد را برنتابیــد. فســاد، فســاد اســت و کم وزیــاد نــدارد. کمــش هــم زیــاد اســت. هــر فســادی روح را تبــاه می کنــد و شــما را بــا خودتــان در می انــدازد.

راســتی و حقیقــت را آســان تر از دروغ و فریــب می تــوان بــه یــاد آورد. در دام وسوســه فریــب نیفتیــد. اولیــن گامــی کــه درراه فریــب برمی داریــم، دامــی بــر ســر راه خــود می تنیــم؛ و ایــن دام بــه چــای خودتــان خواهــد پیچیــد. فریــب، اگرچــه انــدک باشــد، دوســتی شــما را بــا خودتــان برهــم می زنــد، زیــرا نمی شــود آن را از خودتــان پنهــان داریــد.

شــرارت زمانــی پیــروز می شــود کــه مــردان و زنــان خــوب دســت روی دســت بگذارنــد و کاری انجــام ندهنــد. در طــول حیــات خــود، بکوشــید تــا آرمان هــای ایــن ملــت را حفــظ کنیــد و اصولــی را کــه خانــواده و آمــوزگاران بــه شــما آموخته اند، پــاس بداریــد.

اگــر نیــروی درونــی داشــته باشــید، اگــر خــود را خوب بشناســید و اگر بــه ارزش های خــود پــای بنــد باشــید، راه مقابلــه بــا شــرارت را پیــدا خواهیــد کــرد. ناامیــد نشــوید. مشــکلی نیســت کــه آســان نشــود، به شــرط این کــه عقــل خــود را بــه کار اندازیــد و در درون خویش اســتوا باشــید.

ســاختمان بــدن زنبور عســل طــوری اســت کــه نبایــد قــادر بــه پــرواز باشــد با وجود ایــن بال هــای کوچــک خــود را بــه کار می انــدازد و خــود را بــه گل و گیــاه می رســاند تــا گــرده جمــع کنــد و عســل بســازد. زنبورعســل در پشــتکار همتایــی نــدارد. شــما هــم بچه هــای عزیــز، هیــچ گاه در هیــچ کاری وا ندهیــد. کاری نکنیــد کــه روزی افســوس بخوریــد کــه چــرا از موانــع هراســیدید و کاری را انجــام ندادیــد و یــا از آن بدتــر تنبلــی کردیــد. از زنبورعســل یــاد بگیریــد.

افتخــاری بــود کــه امــروز در جمــع شــما حاضــر شــوم و در مراســم جشــن فارغ التحصیلی تــان ســخن بگویــم. بعــد از گذشــت ایــام بــه خاطــر نخواهیــد آورد کــه چــه کســی در جشــن فارغ التحصیلــی دبیرســتان نخبــگان ایرانیــان ســخنرانی کــرد؛ امــا امیــدوارم ایــن پنــد را آویــزه ی گــوش کنیــد کــه «آیــا خــود، بهتریــن دوســت خــود هســتم؟»

متشــکرم و برای یکایک شــما آرزوی کامیابی و سلامتی دارم و امیدوارم همیشــه ســربلند و پیروز باشــید.

(۱)

مراسم دریافت جایزه _ مراسم فارغ التحصیلی

مراسم دریافت جایزه _ مراسم فارغ التحصیلی

جهت دریافت نسخه چاپی کتاب سخنرانی ویژه مراسم لطفاً بر روی تصویر کلیک نمایید.

برای دریافت نسخه الکترونیکی کتاب سخنرانی ویژه مراسم لطفاً بر روی لینک زیر کلیک نمایید.

جهت دریافت نسخه الکترونیکی

اشتراک این صفحه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *